Tuesday, February 9, 2021

சிங்கை குறிப்புகள் - 2 - மரைன் பரேட் எனும் மானுடக் கனவு

இன்று(9-பிப்) வீட்டருகிலேயே இரண்டு கி.மீ நடை. கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலையை ஒட்டி அமைந்திருக்கும் இப்பகுதியுடனான எனது உறவு 2006-ல் முதல் முறை சிங்கை வந்தபோது தொடங்கியது. நேர்த்தியான கட்டுமான வடிவமைப்பு கொண்ட பகுதி. இருபுறமும் ஓங்கிய மரங்கள் நிறைந்த சாலைகள். பதினெட்டாவது மாடியில் குடியிருந்த வீட்டின் மூன்று புறத்து ஜன்னல்களிலும் தெரியும் நீலக்கடல், விரிவெளியை அள்ளி வீட்டுக்குள் நிறைக்கும் விசாலமான ஜன்னல்கள் என மிகவும் மனதுக்குகந்த வீடு. அன்றைய வாடகை 800டாலரில் நானும் அலுவலகத் தோழியும் பகிர்ந்து தங்கியிருந்தோம்.

ப்ளாக் 3

இரண்டாவது முறை சிங்கை வந்த போதும் மிகவும் ஆர்வத்தோடு இப்பகுதியில் மீண்டும் வீடு தேடியதற்கு, ஐந்து நிமிட நடை தொலைவில் உள்ள கடலும், நூலகமும், அழகிய மரங்களடர்ந்த சூழலும், எனப் பல காரணங்கள்.

  ப்ளாக் 3லிருந்து தெரியும் காட்சி 

இரவுணவுக்குப் பிறகு காலாற இப்பகுதியில் உலவுவது என் மனதுக்குந்த ஒன்று.  அருகிலேயே ஓடும் சிக்லாப் கால்வாய் இப்பகுதிக்கு மேலும் அழகூட்டுகிறது. இதை ஒட்டியே செல்லும் சிக்லாப் பூங்கா இணைப்பு வழி நடைபாதை வழியெங்கும் மரங்களோடு அரிய வகை செடிகளோடு, ஆங்காங்கே உடற்பயிற்சிக் களங்களோடு,  இளைப்பாற நிழல் கூரைகளோடு நடையை ஊக்குவிக்கும் வண்ணம் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த மழைநீர்க் கால்வாய்களில் கடல் ஏற்றத்தின் போது கடல் நீர் உட்புகும். சமீபத்தில் ஒரு முழுநிலவு நாளில் அவ்வண்ணம் நீர் நிறைந்து மரகதப் பச்சையில் மின்னிய நீர் ஏறத்தாழ கரைதொட்டு ஓடிக்கொண்டிருந்தது.  

சிக்லாப் கால்வாய்
சிக்லாப் கால்வாய்


இரண்டரை கிமீ நீளம் கொண்ட இந்த மழை நீர் மேலாண்மைக்கான கால்வாய் கிழக்கு கடற்கரையில் சென்று சேருமிடத்தில் கடலைப் பார்க்கும் வண்ணம் ஒரு அழகான காட்சித்திடல் 2017-ல் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. காலை மாலை வேளைகளில் உடற்பயிற்சிகளில் ஈடுபடுவோரும், இசையை வழிய விட்டபடி மிதிவண்டியில் செல்வோரும், வியர்வையில் நனைந்த சட்டை உடலோடு ஒட்டியிருக்க ஓடுவோரும் நடை செல்வோரும், காற்று வீசும் காலங்களில் பல வண்ணக்  காற்றாடிகளோடு குடும்பங்களும்,   என வண்ணமயமாக இருக்கும் இடம். வீட்டிலிருந்து கிளம்பி நாற்புறமும் ஓங்கி நிற்கும் அடுக்குமாடிகளையும் அடிபருத்த அங்சானா மரங்களையும் (வேங்கை மரங்கள்) , மஞ்சள் மலர்களால் நிறைந்திருக்கும் பெருங்கொன்றை மரங்களையும் கடந்து இவ்விடத்தில் சென்று அமர்ந்து இரவின் அமைதியில் அலைகள் மட்டும் ஒலிக்க கடல் சென்று கவிழும் வான் வெளியைத் தொடுவதைப் பார்த்திருந்து விட்டு வருவது விசை கூடிய இந்நகர வாழ்வுக்கு இசை சேர்ப்பது.    



இயற்கை எழில் நிரம்பியது போன்ற காட்சிதரும் இந்த மரைன் பரேட் எஸ்டேட் முழுக்க முழுக்க கடலில் இருந்து மீட்கப்பட்ட நிலத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கிறது.பெடோக் மலைகளைத் தகர்த்து கடோங் கடலுக்கு அணையிடுவோம்  என்ற தாரக மந்திரத்தோடு இவ்வேலையில் இறங்கியிருக்கிறார்கள். 1960களில் துவங்கியது இந்த நில மீட்புப் பணி.


Source: https://mpthenandnow.wordpress.com/

சிக்லாப் மற்றும் பெடோக் பகுதிகளில் இருந்த சிறு குன்றுகள்  சமதளமாக்கப்பட்டு அந்த மண் இதற்கு பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்த மிகப் பெரிய குடியிருப்பு நிர்மாணப் பணிகளுக்கென 20,000 மெட்ரிக் கியூப் மண் இந்தக் குன்றுகளில் இருந்து கடலுக்கு நகரும் தானியங்கி பட்டைகளில் பயணித்திருக்கிறது. 

Source: https://mpthenandnow.wordpress.com/

வெளிநாடுகளில் இருந்தும் மண் இறக்குமதி செய்யப்பட்டிருக்கிறது. 1971ல் கிழக்கு கடற்கரை விரைவுச் சாலையும் மரைன் பரேட் என்னும் பகுதியும் நிர்மாணிக்கப்பட்டிருக்கிறது . மரைன் பரேட் உருவாக்கத்தின் பல கால கட்டங்களைப் பதிவு செய்த புகைப்படங்கள் சிலவற்றை இணையத்தில் கிடைத்தவற்றில் இருந்து தொகுத்திருக்கிறேன். இவற்றை எடுத்து இணையத்தில் பதிவு செய்தவர்களுக்கு நன்றி.

கடல் தந்த நிலம்


கிழக்கு கடற்கரையில் வளைந்து செல்லும் பழைய சாலை

1970-களில் கட்டுமானப் பணிகள்

விமானத்தில் இருந்து சாங்கி விமான நிலையத்தில் தரையிறங்கும் முன் கண்ணில் விரியும் என் மனதுக்கினிய கிழக்கு கடற்கரைப் பகுதியின் காட்சி 


அன்று
ஆறாயிரம் அடுக்குமாடி குடியிருப்பு வீடுகளும், சமூகப் பயன்பாட்டு வசதிகளும், சந்தைப் பகுதியும், உணவகங்களும், நூலகமுமாக விரிந்தது. 2014கணக்கெடுப்பின்படி  7863 வீடுகளும் இருபத்து மூன்றாயிரம் மக்களும் இருக்கும் பகுதி. இன்று நாம் காணும் அத்தனை பசுமையும் மானுட உழைப்பில் இங்கு எழுந்தவை. வேரடி மண் முதற்கொண்டு வேரோடு சுமந்து வரப்பட்ட பலவகையான மரங்கள் வரை மானுடத் திறனின், திட்டமிடலின், உழைப்பின், சீரான நிர்வாகத்தின் சான்றென நிற்பவை.

Source: https://amylamsg.com/



1970களில் வாரந்தோறும் ஆயிரக்கணக்கான டன் மண் கொட்டி நிரப்பப்பட்டு இந்த நிலம் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது.  அப்போது கட்டப்பட்ட பிளாக் 1 இந்நிலத்தில் எழுந்த முதல் குடியிருப்பு வளாகம்.  இதை அடுத்த பிளாக் 3 குடியிருப்பில் தான் 2006ல் நான் குடியிருந்தேன். 


1970-ல் கட்டப்பட்ட முதல் குடியிருப்பு


அதன் இன்றைய தோற்றம்

முந்தைய பதிவு: சிங்கை குறிப்புகள் - 1 - தெலோக் குராவ் சாலைகள்

அடுத்த பதிவு: சிங்கை குறிப்புகள் - 3 - சிராங்கூன் சாலை

Monday, February 8, 2021

சிங்கை குறிப்புகள் - 1 - தெலோக் குராவ் சாலைகள்

ஒவ்வொரு நாளும் சில வரிகளேனும் எழுதலாம் என ஒரு முயற்சி. 

சென்ற மார்ச் 16லிருந்தே வீட்டிலிருந்துதான் அலுவலகம். இடையில் ஒரு நாள் அலுவலகம் சென்று வர நேர்ந்தது. இந்த மாதத்தில் ஒரு நாள் செல்ல வேண்டியிருக்கலாம்.

அலுவலகம் செல்லும் தினங்களில், சராசரியாக எட்டாயிரம் முதல் பத்தாயிரம் காலடிகள் (6-8 கிமீ) நடை இயல்பாக வந்துவிடும். வீடுறையும் காரணத்தால் வலிந்து நடைக்கு செல்லாவிட்டால் சில நூறு காலடிகளில் நாள் முடிந்து விடுகிறது. அப்படியே சென்றாலும் மாலை ஆறு மணிக்கு மேல் அல்லது இரவுணவுக்குப் பிறகு நடை செல்வதால் சூரிய ஒளி மேலே படாமலேயே பல தினங்கள் கடந்து விடுகின்றன. 

வழக்கமாக கடற்கரைப் பகுதியில் கடலோரமாகவே கிழக்கு அல்லது மேற்கு நோக்கி நடப்பது வழக்கம். இன்று சாலைப்புறமாக தெலோக் குராவ்(Telok Kurau) பகுதியில் நடக்க முடிவு செய்தேன். 

சிறு வரலாற்றுக் குறிப்பு. இது நகர்ப்புறமாவதற்கு முன்னர் கடலோர மீன்பிடி கிராமமாக இருந்த பகுதி. மலாய் மொழியில் மாமர மீன் வளைகுடா (Mango Fish Bay). இங்கிருந்திருக்கிறது கடற்கரை. இன்று நான் வாழும் பகுதியெல்லாம், கடலைப் புறங்காட்டி கவர்ந்தெடுத்த நிலம் (reclaimed land). இன்று நடுத்தர, உயர் நடுத்தரக் குடியிருப்புகள் நிறைந்த பகுதி. 1980களில் கம்போங்(Kampong) எனப்படும் கிராமப்புறங்கள் அகற்றப்பட்டு நவீனப்படுத்தப்படும் வரை தெலோக் குரோவில் இந்த மலாய் கிராமம் இருந்திருக்கிறது. உலகப் போருக்கு முந்தைய காலகட்டங்களில்   இப்பகுதிகளில் இந்தியர்களும் அதிகம் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். வீட்டுக்கு வீடு பசுக்களும் கன்றுகளுமாக இருந்த பகுதி. ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் போது இங்கிருந்த மலாய் பள்ளி சோதனை வளாகமாகவும் சூக் சிங் படுகொலை என வர்ணிக்கப்படும் ஜப்பானியர்களுக்கு எதிரானவர்களென சந்தேகத்துக்குள்ளான அனைவரையும் அழித்தொழித்த இடமாகவும் இருந்திருக்கிறது. 1942-ல் பிப்ரவரி 21 முதல் மார்ச் 4 வரை இங்கு பதினெட்டு முதல் ஐம்பது வயது நிரம்பிய சீன ஆண்கள் வரவழைக்கப்பட்டு சந்தேகமேற்பட்டவர்கள் அனைவரும் ஜப்பானிய கெம்பிட்டாய் காவலர்களால் கொல்லப்பட்டிருக்கின்றனர்.





ஆறு மணியளவில் கிளம்பி தெலோக் குரோவ் சாலை வழியாக சாங்கி சாலை வரை சென்றேன். லோராங் G, H முதல் N வரையிலான நீண்ட சாலைகள் தெலோக் குரோவ் சாலையைக் குறுக்காக வெட்டிச் சென்றன. லோராங் என்றால் மலாய் மொழியில் சிறிய தெரு. சற்றே பரபரப்பான முக்கிய சாலையிலிருந்து  இந்த லோராங் சாலைகள் அமைதியாக இருபுறமும் தனித்த வீடுகளோடு, சாலையோரம் நிறுத்தப்பட்ட கார்களோடும் இருபுறமும் இரு கிமீக்கு மேலாக நீண்டு கிடந்தன.



சிங்கையில் அதிகம் காணப்படும் அடுக்குமாடி குடியிருப்பு வாரிய (HDB Flats - Housing Development Board) வீடுகள் மற்றும் வசதிவாய்ந்த குடியிருப்புகளான காண்டோ (Condominium) போலல்லாது, நிலத்தோடு கூடிய தனித்த வீடுகள் (Landed Properties) நிறைந்த பகுதி இது. இத்தகைய வீடுகளை வெளிநாட்டினர் இங்கு வாங்க முடியாது. இத்தகைய வீடுகளின் வாடகையும் மிக அதிகம். எனவே நிதானமாக ஒவ்வொரு வீட்டின் தோட்டங்களையும் வெளிப்புற அலங்காரங்களையும் கவனித்தபடி நடை. 

இப்பகுதியில் தனித்த பங்களாக்களைப் போன்ற வீடுகள், ஒரு சுவரைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் வீடுகள் (Semi Duplex), மற்றும் மொட்டைமாடியோடு கூடிய வீடுகள் என சில வகைகளும் தென்பட்டன.


பல வீடுகளிலும் முகப்பில் மஞ்சளும் சிவப்பு கலந்த ஆரஞ்சுமாக கொத்தாக மலரும் பூக்கள் நிறைந்த Bauhinia kockiana செடிகள்  (பெயர் உதவி தாவரவியல் பேராசிரியை தோழி லோகமாதேவி). மாலை வெயிலில் கனலென,கனல் தகித்த பொன்னென ஒளிர்ந்தது. 


Bauhinia kockiana 

பிறகு விதவிதமான கள்ளிகள், பல வண்ணங்களில் காகிதப்பூக்கள்(Bougainvillea), மிக்கி மௌஸ் மலர்கள் பூக்கும் Ochna kirkii எனப் பல செடிகள். 


Ochna kirkii

அனேகமாக பல வீடுகளில் முகப்பில் கண்ணாடியாலான சுவர்கள் அமைத்து திரைச்சீலையிட்டு இருக்கிறார்கள். நாள் முழுவதும் கனமான திரைச்சீலையிட்டு அறைகளை இருளாக்கி விட்டு செயற்கை ஒளியும், குளிரூட்டப்பட்ட அறையுமாக வாழ்க்கை. வெளியே மாலையிலும் 31°செல்சியஸ் ஆக இருந்தது. ஆனால் காற்று சீராக வீசிக் கொண்டிருக்கவே சிரமம் இல்லை.

சாங்கி சாலை வரை நீளும் 1.75கிமீ சாலையில் நடந்து, இடப்புறம் திரும்பி கெலாங்(Geylang) வழியாக மேலும் ஒரு கிமீ நடந்தேன். மலாய் அடையாளங்களோடு இருக்கும் பகுதி இந்த கெலாங், ஹரிராயா (ரம்ஜான்) சமயத்தில் மிக அழகாக அலங்கரிக்கப்படும் இச்சாலைகள். அங்கிருந்து இடப்புறம் ஒரு நடைபாதை இருபுறமும் தோட்டங்களோடு அழகாக வகிடென நீண்டு சென்றது. அதில் நுழைந்து நடக்கத் தொடங்கினேன். இப்பாதை குறித்து முன்னரே வாசித்திருந்தேன். ஹெய்க் நடைபாதை எனப் பெயர் கொண்ட அப்பாதை அழகான நடைபாதைகளில் ஒன்றென பட்டியலில் இருந்தது. எந்தத் திட்டமும் இன்றி இன்று இங்கு வந்தாயிற்று.

அந்திச் சிவப்பில் கருமை ஏறிவிட்டது. மாபெரும் தொட்டிகளில் பல்வேறு குறுமரங்கள் வளர்ந்திருந்தன. சிமெண்ட் பாவிய நடைபாதை. ஒரு புறம் பாதுகாக்கப்பட்ட சமூகத் தோட்டங்கள், பல விதமான செடிகள் வளர்க்கப்படுகின்றன. முதலில் போன்சாய் வகைகளுக்கென ஒரு பகுதி, பிறகு ஆர்கிட் மலர்கள், அதன் பிறகு பல வகையான கள்ளிகள்.



 அதைத் தொடர்ந்து காய்கறித் தோட்டங்கள். அவரைக் கொடி படர்ந்து காற்றில் கரம் நீட்டி சிலப்பதிகாரம் சொல்வது போல "போருழந்தெடுத்த ஆரெயில் நெடுங்கொடி வாரல் என்பன போல் மறித்துக் கைகாட்ட" நின்றது. வெள்ளரிக் கொடி, பூசணிக் கொடிகள். இருளத் தொடங்கியதும் கண்ணை உறுத்தாத சாலை விளக்குகள் ஒளியேற்றிக் கொண்டன. இந்தப் பாதையில் 1.5கிமீக்கு மேல் நடந்து, நூலகம் வழியாக வீடு வந்து சேர்ந்தேன். 



கூகுள் மேப் 6.3கிமீ என்றது. காலடிகளை கணக்கிடும் செயலி 5.8கிமீ என்றது. 


எதுவாயினும் நிறைவான மாலை.


அடுத்த பதிவு: சிங்கை குறிப்புகள் - 2 - மரைன் பரேட் எனும் மானுடக் கனவு

Tuesday, February 2, 2021

பசுமையின் ஆயிரம் வண்ணங்கள் - 2

நியூஸிலாந்து பயணத்தின் முதல் எண்ணம் தோன்றியது முதலே அந்நாட்டின் விரிந்த வெளிகளில், நீண்ட நெடுஞ்சாலைகளில் காரில் பயணம் செய்ய வேண்டும், அதைத் தானே ஓட்டவேண்டும் என்ற ஆசை கணேஷுக்கு இருந்தது. இந்திய ஓட்டுநர் உரிமம் இருந்தால் அந்நாடுகளில் அனுமதி பெற்று கார் வாடகைக்கு எடுக்க முடியும் என்றறிந்தோம். இந்தியாவில் நீண்ட சாலைப் பயணங்கள் செல்வதை மிகவும் விரும்பும் கணேஷுக்கு ஆறாண்டுகளுக்கு மேலாக சிங்கையில் அத்தகைய பயணகளுக்கான வாய்ப்பில்லாது போகவே, இதை மிகவும் எதிர்நோக்கி இருந்தார். ஓட்டுநர் உரிமம் காலாவதியாகும் வருடம் என்பதால்,   இந்திய ஓட்டுநர் உரிமத்தை புதுப்பிக்கவென இரு முறை இந்தியப் பயணம் மேற்கொண்டு அதை ஒரு வழியாக வாங்கியும் வைத்திருந்தார். கார் பயணத்துக்கென்றே நியூசிலாந்தின் டுனிடின் (Dunedin) பகுதியில் மூன்று நாட்களை திட்டமிட்டிருந்தோம். 

விமானம் ஓடுதளத்தில் ஒடத் தொடங்குகையில் கார் ஓட்டுவது குறித்து ஏதோ பேசத் தொடங்கவும், அத்தனை சிரமங்களுக்கிடையே பெற்ற ஓட்டுநர் உரிமத்தை எடுத்துக்கொள்ளவில்லை என்பது கணேஷுக்கு நினைவு வந்தது. மிகுந்த மகிழ்ச்சிக்கிடையே  சில மணித்துளிகள் அனைவருக்கும் ஒரு சிறு தொய்வு ஏற்பட்டது. பிறகு, விமானத்தின் உணவு வகைகள் வரத்தொடங்க அதைக் கண்டு குதூகலிக்கத் தொடங்கிய பிள்ளைகளைக் கண்டு மனது இலகுவானது. சிங்கையில் இருந்து ஆக்லேண்ட் ஏறத்தாழ பத்து மணிநேரப் பயணம். சிங்கையில் இருந்து மாலை ஆறரை மணிக்குப் புறப்பட்டு, நியூஸிலாந்து நேரம் காலை எட்டரை மணியளவில் ஆக்லேண்ட் சென்று சேர்ந்தோம்.

நியூஸிலாந்து, அங்கு குடியேறிய பூர்விகக் குடியினராகிய மாஓரிகளின்(Maori) மொழியில் அவ்டேரவா (Aotearoa) என்றழைக்கப்படுகிறது.  வடக்குத் தீவு, தெற்குத்தீவு என இரண்டு முக்கிய நிலப்பரப்புகளும் 700க்கும் மேற்பட்ட தீவுகளும் கொண்ட நாடு. உலக வரைபடத்தில் சற்றே தலையை உயர்த்தியபடி ஊர்ந்து செல்லும் நத்தை போலத் தோன்றும்  இந்நாட்டின் வடக்குத்தீவின் வடக்குப் பகுதியில் (நத்தையின் உணர்கொம்புகள் தலையில் முளைக்கும் இடத்தில்) இருக்கும் ஆக்லேண்ட் முக்கியமான நகரங்களில் ஒன்று. 

ஒவ்வொரு விமானப் பயணத்தின் போதும், விமானம் ஓடுதளத்தில் இருந்து மண்ணைக் கைவிட்டு வானேறும் நிமிடங்களையும், படிப்படியாக உயரம் குறைந்து, முதலில் சிறு தீற்றல்களாகத் தெரியும் நிலப்பரப்பு நகரமாக, உயிர்ப்புள்ள வரைபடமாக, கட்டிடங்களாக, வயல்வெளிகளாக, ஆறுகளாக கண்ணில் புலனாகி, அதற்குள் ஒரு பருந்து போல வந்திறங்கும் அந்த தருணத்தையும் தவறவே விடக்கூடாதென நினைப்பேன். அந்த சில ஆயிரம் அடிகளில் இருந்து சில நூறு அடிகளுக்கு இறங்கும்/ஏறும் தருணங்களில் அந்த நகரம் ஒரு ஒட்டுமொத்த வடிவம் கொண்டு நான் இதுதான் என்பதுபோல ஒரு சித்திரம் கொடுக்கும். அந்த நிமிடத்தில் மனதில் பதிந்துவிடும் தூல உருவத்தைக் கொண்டு அந்நகரம் குறித்த ஒரு முதல் எண்ணம் உருவாகும். ஒவ்வொரு ஊரும் வேறு வேறு கைரேகைகளும் முகச்சாயல்களும் கொண்ட தனித்த உயிரிகள். 



நியூஸிலாந்தை நெருங்கும் அதிகாலை. விடியலை ஒரு ஒளிர்நகையென அணிந்திருந்தது விண்வெளி. பொன்வெயிலில் சுகமாக மிதந்து கொண்டிருந்த பஞ்சுக் குவைகள் மொத்தமாக நிலத்தை மூடியிருந்தன. மேகங்களை மெல்ல விலக்கி, பனியை ஊடுருவிய காலைக் கதிரில் பளபளத்த கடல் பகுதியைக் கடந்து இறங்கத் தொடங்கியது விமானம். பல சிறிய பசிய குன்றுகளும், பச்சை விரிப்பில் அடுக்கி வைக்கப்பட்ட கொலு பொம்மைகள் போல அமைந்த வீடுகளும், ஆங்காங்கே நீல விழிகளெனத் தெரிந்த நீர்நிலைகளும், அதிக உயரமற்ற சமதளமான கட்டிட அமைப்புகளும், ஊடே கண்ணை உறுத்தாது நீண்டு செல்லும் நெடுஞ்சாலைகளுமாக ஆக்லேண்ட் ஒரு  விடுமுறைக்கு கிராமத்தின் வயல்வெளிகளை ரசிக்க வந்த நகரத்துப் பெண் போல கண்ணில் பட்டது. மிக அழகிய இயற்கைப் பின்னணியில் நடுவில் மின்னும் சிறு நவீன நகரம். கடற்கரையை ஒட்டியே தொடங்கும் விமான ஓடுதளம்.



விமான நிலையத்தில் கூட்டம் மிகக் குறைவாகவே இருந்தது. சிங்கை விமான நிலையத்தோடு ஒப்பிட்டால் ஏறக்குறைய ஒழிந்தே காணப்பட்டது. வழக்கமாக இறுகிய முகத்தோடு காணப்படும் குடியேற்ற அதிகாரிகளைப் பார்த்துப் பழகிப் போன கண்களுக்கு இனிமையான புன்னகையோடு வரவேற்ற அதிகாரிகள் ஒரு இனிய மாறுதல். வெளியேறி, மெல்லிய குளிரும் இளம் வெயிலுமாக இருந்த காலைப் பொழுதை ரசித்தபடி நாங்கள் பதிவு செய்திருந்த வீட்டுக்கு வாடகைக் காரில் பயணம் செய்தோம். ஓட்டுநர் கரீபியன் தீவுகளில் வளர்ந்த ஒரு நியூஸிலாந்து பெண், ஆறடிக்குக் குறைவின்றி புன்னகையோடு காணப்பட்டார். எங்கும் தெருக்கள் ஒழிந்து காணப்படவே, அவரிடம் பேச்சுக்கொடுத்தோம். ஆக்லேண்ட் முக்கிய நெடுஞ்சாலைகளும் வழக்கமாக நெரிசலில் திணறும் என்றும், அன்று புனித வெள்ளியாக இருந்தபடியால் பலரும் நீண்ட வாரஇறுதியைக் கொண்டாட வெளியூர்களுக்கு சென்றுவிடவே சாலைகள் மூச்சுவிட்டுக் கொண்டு ஏகாந்தமாக இருக்கின்றன என்றார்.  நியூஸிலாந்து செல்வதற்கு ஏப்ரல் மத்தியில் இருந்து மே தொடக்கம் வரை மிகத் தோதான பருவமெனக் கண்டுகொண்டோம். பொதுவாக பனிச்சறுக்கு விளையாட்டுகளில் ஆர்வம் கொண்டவர்கள் மே மாத இறுதியையும் (கடும் குளிர் காலம்), இனிய கோடை விடுமுறைக்கென செல்பவர்கள்  டிசம்பர் மாதத்திலும் பயணம் மேற்கொள்வார்கள். ஏப்ரல் இரண்டாவது வாரம் இலையுதிர் காலம் தொடங்கும் காலம். நாடு முழுவதும் ஒரு வண்ணக் கொந்தளிப்பு நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தது.             


இவ்விடத்தில் Airbnb வசதி குறித்து ஓரிரு வார்த்தைகள். Airbnb வசதி வந்த பிறகு பயணங்களில் தங்குமிடங்களும்  சுற்றுலாத் தலங்களுக்கு இணையாக ஒரு முக்கியமான தெரிவு ஆகியிருக்கிறது. குடும்பமாக அல்லது நண்பர்களாக செல்லும் போது விடுதிகளில் ஓரிருவராய் அறைகளுக்குள் அடைந்து கிடைப்பதைவிட இது போல வீடுகளை தெரிவு செய்யும் போது அனைவரும் ஒன்றாய் அமர்ந்து நேரம் செலவிடுவதற்கும், அவ்வப்போது எளிய உணவுகளை செய்து கொள்வதற்கும் ஏதுவாகிறது.முக்கியமாக  செல்லும் இடங்களின் வீடுகளை, அந்தந்த நாடுகளின், ஊர்களின் குடியிருப்புகளை சில நாட்களேனும் தங்கி அப்பகுதிகளை அறிந்து கொள்வதற்கு மிகவும் வசதியாக இருக்கிறது.   

ஆக்லேண்டின் மவுண்ட் ராஸ்கில் எனும் புறநகர்ப் பகுதியில் மிக அழகான ஒரு வீட்டில் சென்று இறங்கினோம்.  மூன்று நாட்கள் அங்கு தங்குவதாகத் திட்டம். பின்னால் அழகிய சிறுதோட்டம் கொண்ட வீடுகளின் வரிசை. குளிருக்கான கணப்போடு கூடிய மிக அழகான வீடு. களைப்பு தீர சற்று இளைப்பாறிவிட்டு நானும் மாதங்கியும் அந்தப் பகுதியை அறிந்து கொண்டு, ஏதேனும் கடைகள் இருப்பின் பால், ரொட்டி போன்றவை வாங்கி வரலாம் எனக் கிளம்பினோம்.


ஒவ்வொரு வீடும் மலர்ந்தும் பொன்னிலைகளின் ஒளியிலும் நிறைந்திருந்தது. கையகல செம்பருத்திகள், விதவிதமான ரோஜாக்கள், பொன்னிற இலைகள் நிறைந்த மரங்கள் என அழகு கொழித்த சாலைகளின் வழி சிறிது நடந்ததுமே ஒரு சிறிய கடையும், அருகிலேயே ஒரு இந்திய உணவகமும் கண்ணில் பட்டது.உலகெங்கும் எல்லா நாடுகளிலும் கண்ணில் படும் பஞ்சாபி சகோதரர்கள் அங்கும் அந்த அழகிய சிறு உணவகத்தை நடத்தினர்.  காபி, தேநீருக்கான பொருட்களை வாங்கிக்கொண்டு வீடு திரும்பி, அனைவரையும் தயாராகச் சொல்லி மதியத்துக்கான திட்டம் தீட்டினோம். இரண்டாவது நாளில் இருந்துதான் சில குறிப்பிட்ட திட்டங்கள் இருந்தன, எனவே அன்று நிதானமாக ஊர் சுற்றிப் பார்க்கும் எண்ணம் மட்டும்தான்.

நாங்கள் தங்கியிருந்த புறநகர்ப் பகுதி நகரின் தென் பகுதியில் இருந்தது. அங்கிருந்து நகர்மையத்துக்கு செல்ல நகர்ப்பேருந்து இருப்பதை அறிந்து, பிரிட்டோமார்ட்(Britomart) என்னும் மைய பேருந்து நிறுத்தம் வரை சென்று அங்கிருந்து  மிஷன் பே (Mission Bay) என்னும் கடற்கரைப் பகுதிக்கு செல்வதாக முடிவு. எளிய காலை/மதிய உணவை முடித்துக்கொண்டு பேருந்துக்காகக் காத்திருந்தபோது கரிய இறகுகளும் நீல நிற கழுத்துப் பகுதியோடும் சிவந்த அலகோடும் கண்ணில் பட்டது ஒரு பறவை. கோழி போல இருந்த அந்தப் பறவை புகேக்கோ(pukeko)  ஆஸ்திரேலிய சதுப்புநிலக் கோழி வகையைச் சேர்ந்தது. 



அதனுடன் சில படங்கள் எடுத்துவிட்டு  இருபுறமும் மஞ்சளும் பல வண்ணப் பச்சையுமாக விரைந்த நகரை ரசித்துக் கொண்டே பிரிட்டோமார்ட் நிலையத்தை சென்றடைந்தோம். 





அங்கு ஒரு காபி அருந்திவிட்டு மிஷன் பே கடற்கரைக்கு இன்னொரு பேருந்து. மேலும் ஒரு அரைமணிநேரப் பயணம் கடற்கரையோரமாகவே சென்றது.  நகரைச் சார்ந்த பகுதியில் இருப்பினும் ஆங்காங்கே கடலுக்குள் எழுந்து நின்ற மலைகளோடு வெளிர்நீலத்தில் மிக அழகாக இருந்தது மிஷன் பே கடற்கரை. 



மிக நவீனமான பல தரப்பட்ட கடைகளும், உணவகங்களும் அந்த சாலையில் இருந்தாலும், அத்தனை சந்தடிக்கும் அப்பாற்பட்டு நின்றது நீலவெளி, நிலவின் வெளி. அன்று சித்திரை முழுநிலவு என்பது நிலவைக் காணும் வரை நினைவில் இல்லை. கடலில் சற்றுப் பொன்கரைத்து உருக்கி விட்டுக் கொண்டே மேலெழுந்தது நிலவு. 



நிலவு தரும் போதையில் சற்று நேரம் இருந்து விட்டு, இரவுணவை அங்கேயே முடித்து விட்டு  மீண்டும் பேருந்துகளில் பயணம் செய்து, இரவு பத்து மணிக்கு மேல் வீடு திரும்பினோம். அறிந்த மனிதரை அறியாநிலத்தில் சந்திப்பது போல, தென்துருவத்து வானம் கண்களுக்கு பழக்கமில்லாத வேறு இடங்களில் பழகிய நட்சத்திரங்களுடன்  இருந்தது. மொத்த சுற்றுப்புறமும் நிலவு மட்டும் சூடி வெள்ளியொளி கொண்டிருந்தது. வேறெந்த ஒளியும் இல்லாத அந்த சிறிய சாலையில் நிலவு கண்ணில் படாமல் ஒளி சிந்திக்கொண்டிருந்தது.  வீட்டை நெருங்கவும் கூரை மேல் பூனை போல எப்போது வேண்டுமானால் எந்தப் பக்கமும் குதித்துவிடுவேன் என அமர்ந்திருந்தது நிலவு.  



Tuesday, January 12, 2021

பசுமையின் ஆயிரம் வண்ணங்கள் - 1

பச்சை என்ற வர்ணத்தின் பேதங்கள் எத்தனை எனக் கேட்டால் பெண் என்பதாலும், வண்ணங்களை ஓரளவு ஓவியத்தில் கையாளுபவள் என்பதாலும் பத்து முதல் பதினைந்து வகைகளை என்னால் தோராயமாக சொல்லி இருக்க முடியும். ஆனால் நியூஸிலாந்துக்கு 2019ஆம் ஆண்டில் சென்று வந்த பின்னர், இந்த பச்சை என்னும் வர்ணத்தையே  மஞ்சள், நீலம், வெண்மை, கருமை என வித விதமான சேர்க்கைகளில் கலந்து தூரிகையில் தோய்த்து வரைந்திட்ட ஒரு நிலத்தைக் கண்கூடாகக் கண்டபின்னர், பசுமையில் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட வண்ணங்கள் உண்டு என அறிந்துகொள்ள நேர்ந்தது. இது உயர்வு நவிழ்ச்சி எல்லாம் இல்லவே இல்லை. உண்மை என அந்த நிலம் சொல்கிறது. நமது ஊரிலும் கேரளம் மற்றும் வடகிழக்கில் பயணம் செய்கையிலும், பாலி மற்றும் இந்தோனேசியாவின் வேறு பகுதிகளிலும் பசுமை விரவிக் கிடக்கிறது  என்றாலும் இந்நிலத்தின் பச்சையின் வகைகள் வேறெங்கும் கண்டதில்லை.


உலக வரைபடத்தை பார்த்தால்,  வண்ணங்களைக் குழைத்து உலகை வரைந்த ஓவியன் இறுதியாக ஓவியத்தின் அடியில் இட்ட கையொப்பம் போல, அல்லது ஓரமாகத் தீட்டிவிட்ட வண்ணக்கீற்று போல, கைதவறி சொட்டிவிட்ட இருசொட்டுகள் போல இருக்கிறது  நியூஸிலாந்து. அதன் மேலும், கீழும், வலப்புறமும் முடிவிலி வரை நீளும் நீர் வெளிக்கு நடுவே மிக ஏகாந்தமாக இருந்த அந்தத் துளி நிலம் மனதை உடனே கவர்ந்து கொண்டது. 

நியூஸிலாந்து செல்லவேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றிய பிறகுதான் அந்நாட்டைக் குறித்த விரிவான வாசிப்புத் தொடங்கியது. முதலில் மூன்று நண்பர்களின் குடும்பங்கள் இணைந்து செல்வதாக ஒரு திட்டமிருந்தது. இரு மாதங்கள் எடுத்துக் கொண்டு, நியூஸிலாந்தின் அனைத்துப் பகுதிகளையும் பட்டியலிட்டு, ஒவ்வொரு இடமாய் வாசித்து, இணையத்தில் தேடி, அங்கு என்ன சிறப்பு, எந்த வகையான இடம், நாங்கள் செல்ல முடிவெடுத்த ஏப்ரல்-மே மாதங்களில் (குளிர்காலம்) எந்த இடங்கள் செல்லக்கூடியவையாக இருக்கும்,  என்பதை எல்லாம் சேகரிக்கும் பணி தொடங்கியது. பிறகு உடன் வருபவர்களின் வயது மற்றும் ஆர்வங்களைக் கணக்கில் கொண்டு சில இடங்கள் தெரிவு செய்யப்பட்டன. அவற்றை ஒற்றைப் பயணத்திட்டமாக இணைப்பதன் சாத்தியங்களை யோசித்து மூன்று விதமான பயணத் திட்டங்களை வகுத்தேன். முதல் திட்டத்தில் ஆஸ்திரேலிய 8 நாட்களும், நியூஸிலாந்து 10 நாட்களுமாக இருந்தது. இரண்டாவது திட்டம்  - 12 நாட்கள் மட்டும் எடுத்து நியூஸிலாந்தின் தெற்கு தீவு மட்டும் பார்த்து வரும் திட்டம். மூன்றாவது திட்டம் நியூஸிலாந்தின் தெற்கு, வடக்கு இரண்டு தீவுகளையும் சேர்த்து 18 நாட்களில் பார்ப்பதாகத் திட்டம். பிறகு நண்பர்கள் இணைவதில் சில இடர்கள் தோன்றின. முக்கியமாக தேதிகள் ஒரே போல கிடைப்பது, அதுவும் வெவ்வேறு தேசத்தில் இருந்து வருபவர்களுக்கு மிகுந்த சவாலாகப் போனது. மேலும் முழுமையாக நியூஸிலாந்தை பார்ப்பதென ஒரு சாராரும், அவ்வளவு தூரம் போவதால் ஆஸ்திரலேயாவையும் சேர்த்துப் பார்த்துவிடமேண்டுமென ஒரு சாராரும் எண்ணவே திட்டமிடுதல் நீண்டு கொண்டே சென்றது. 

18 நாட்கள் பயணத்திட்டம் என்பதால் அத்தனை பேருடைய தேதிகளையும் ஒரே போல முடிவு செய்வதில் உள்ள சிரமங்கள் தலைதூக்கவே, இறுதியாக நானும் கணேஷ்-மாதங்கி மற்றும் பிள்ளைகளும் செல்வதாக முடிவாகியது. 



அதன் பிறகு துரிதகதியில் திட்டங்கள் வரையறுத்து முடிவு செய்துகொண்டோம். அவசரம் அவசரமாக அனைத்து இடங்களையும் பார்ப்பதில் ஆர்வம் இல்லை, நீண்ட பயணம் என்பதாலும், இரண்டு பிள்ளைகளுடன் செல்வதாலும், சற்று நிதானமாக ஒவ்வொரு இடத்திலும் தங்கி அவ்விடத்தை சுற்றியுள்ள சில அழகான இடங்களை  ரசித்துவிட்டு அடுத்த இடத்துக்கு செல்வது போல ஒரு திட்டம் உறுதியானது.

புனித வெள்ளி மற்றும் மே தினம் என இரண்டு நீள் விடுமுறைகளை இணைக்கவே பத்து தினங்கள் விடுமுறை எடுத்தால் 18 தினங்கள் பயணத்துக்கு கிடைத்தது. பயண ஆயத்தமாக குளிர் ஆடைகள் மற்றும் காலணிகள் மட்டும் வாங்கவேண்டி வந்தது.  



2019 ஏப்ரல் 18ஆம் தேதி சிங்கையில் இருந்து ஏர் நியூஸிலாந்து விமானத்தில் கிளம்பினோம். வீட்டில் இருந்து சாங்கி விமான நிலையம் செல்வதே பெரும் கொண்டாட்டமாக இருந்தது. அடுத்த இரண்டு வாரங்களை நினைத்து ஒரே பூரிப்பு. சாங்கி விமான நிலைய சாங்கியங்களை முடித்துக் கொண்டு விமானம் ஓடுதளத்தில் கிளம்பத் தொடங்குகையில்தான் ஒரு விஷயம் நினைவுக்கு வந்தது. கணேஷ் தலையில் கையை வைத்துக் கொண்டு கவலையில் ஆழ்ந்தார். 



(தொடரும்)

Monday, January 4, 2021

மண்வீணைக் கம்பி



ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் பசுமைமாறா இடம் ஒன்று இருக்கும். வளர்ந்த வீட்டின் திண்ணை, கிணற்றடி, மொட்டைமாடி, முதுகு பட்டுக் காய்ப்பேறிய சில சுவற்றுத் தடங்கள், குளக்கரை, குட்டிச்சுவர்கள், அன்றாடம் நடந்த சில சாலைகள், காத்திருந்த சில பேருந்து நிறுத்தங்கள் என ஏதோ சில இடங்கள், சில வழிகள் என்றைக்குமாய் மனதில் மாறாமல் இருக்கும். அந்த வழியின், இடத்தின் ஒவ்வொரு திருப்பமும் மேடு பள்ளமும், ஒவ்வொரு மரமும் செடிகொடியும், நாம் அறிந்தவையாகத் தோன்றும். அவ்வழி என்பது வழியாக மட்டுமல்லாது உடன் வந்த ஒரு உறவின், நட்பின் இருப்பாக உணர்வதனாலேயே அது ஞாபக அடுக்கில் மணம் மாறாமல் இருக்கும். ஆனால் அது சென்ற காலத்தின் ஒரு துளியாக அங்கேயே உறைந்து விட்ட ஒரு கணம். அதன் பின்னர் காலம் நிகழ்த்தும் பற்பல மாற்றங்கள் அந்தத் துளியை தொடுவதில்லை. 


நிகழ் தருணமெனும் சூரியனை மறைக்கும் ஒரு கடந்தகால மேகம் போதும், அது பொழியும் சிறு மழை போதும், மனதுள் உறங்கும் அந்த நினைவின் விதை முளைவிட்டு இரு பசுஞ்சிறகு கொள்ள.

அந்த இடமும் வழியும் அதனோடு இயைந்த உறவும் முற்றிலும் அடையாளமின்றி மாறிய பின்னரும் உள்ளுறையும் ஒரு நினைவில் அவை பசுமையாய் நீடுவாழும். கணந்தோறும் மாறிக் கொண்டே இருப்பவற்றை மாற்றமின்மையில் நிறுத்திவைக்கும் மாயையின் கருவிக்கு மனமென்று பெயர்.




அப்படி ஒரு கால்பட்டுத் தேய்ந்த நடைவழியைப் பற்றிய ஒரு பாடல். அவ்வழி நடந்த இருவரைப் பற்றிய வெளிப்படையான குறிப்புகள் ஏதுமின்றியே அதைக் குறிப்பால் உணர்த்துவதன் எளிமையாலேயே அழகாகும் பாடல். வழியைப் பாடி, காலடியைப் பாடி, அந்த உறவைப் பாடும் பாடலாகிறது.

சென்ற வருடம் கேட்ட பாடல்களிலேயே மிகப் பிடித்த பாடல்களில் ஒன்று. இப்பாடலின் இசையும் ராகமும் (ஸ்ரோதஸ்வினி) அந்த நினைவோட்டத்துக்கு அழகு சேர்க்கிறது. கேரளத்து செருதோனி ஆற்றங்கரைப் பகுதிகள் நீர்மை மின்ன பதிவாகியிருக்கிறது.




படம்: பூழிக்கடகன்
பாடியவர்கள்: விஜய் யேசுதாஸ், ஆன் ஆமி
கவிஞர்: ரஃபீக் அகமத்
இசை: ரஞ்சித் மேலெபட்

மலையாளப் பாடல் வரிகள்:

பொன்வெயிலின் கசவாய்
பொடிமழையுடெ நொரியாய்
மண்வீணக்கம்பி போலே ஒரு வழி
அதில் புழபோலே ஒழுகுண்ணு களிச்சிரி

ஆ வழியில் சரள்வழியில்
ஆளொழியும் சந்த்யகளில்
ஆரோருமோரார்த்த நேரங்களில்
ஆ வழியில் சரள்வழியில்
ஆளொழியும் சந்த்யகளில்
ஈரந்நிலாவின்டே நாளங்களில்

ஈ புழையுடெ குளிரலையில்
பூவிதழுகள் போலே
நாமொழுகியதோர்க்குன்னு
பூமருதும் ஞானும்

(பொன்வெயிலின்)

ஈ வழியில் நடவழியில்
காலடிதன் பாடுகளில்
பூமூடி இலமூடி
மாய்ஞ்செங்கிலும்
ஈ வழியில் நடவழியில்
காலடிதன் பாடுகளில்
ராவோடிப் பகலோடி
மாய்ஞ்செங்கிலும்
ஆத்ய மழத்துள்ளி வீன்னு
புழையிளகும் நேரம்
ஓர்மைகளில் நிறையுன்னு
மண்மனமும் நீயும்
(பொன்வெயிலின்)

தமிழில் எனது சிறுமுயற்சி:

பொன்வெயிலின் பட்டிழையாய்
சிறுதூறலின் சிற்றிழையாய்
மண்வீணைக்கம்பி போல ஒரு வழி
அதில் நதி போல ஒழுகிவரும் புன்னகை

அவ்வழியில், சரள்வழியில்
ஆளில்லா அந்திகளில்
யாரோடுமில்லாத நேரங்களில்..

அவ்வழியில், சரள்வழியில்
ஆளில்லா அந்திகளில்
குளிர்கொண்ட நிலவொளியின் நாளங்களில்..

இந்நதியின் குளிரலைகளில்
பூவிதழ்கள் போலே
நாம் ஓடிய நினைவுகளில்
பூ மருதமும் நானும்..

(பொன்வெயிலின்....)

இவ்வழியில் நடைவழியில்
காலடியின் சுவடுகளில்
பூமூடி இலைமூடி
மறைந்திருந்தாலும்..

இவ்வழியில் நடைவழியில்
காலடியின் சுவடுகளில்
இரவுகளும் பொழுதுகளும்
கடந்திருந்தாலும்..

முதல்மழையின் துளிவிழுந்து
நதி சிலிர்க்கும் நேரம்..
நினைவுகளில் நிறைகிறது மண்மனமும் நீயும்..

(பொன்வெயிலின்....)

பொன் வெயிலிலும் பொடி மழையிலும் சரிகையென மின்னும் சிறுவழி. அவ்விருவர் கால்களன்றி அதிகம் யாரும் நடந்திராத வழி. சரளை பாவிய அவ்வழியில் உதிர்ந்து மூடிய இலைகளும், மலர்களும், காலைகளும், மாலைகளும், குளிர்நிலவொளியும், ஏகாந்தமும் மட்டுமே அறிந்த பாதை.


மனதில் ஒட்டிக் கொண்டது மண்வீணைக் கம்பி போல ஒரு வழி எனும் வரி. மண் எனும் வீணையில் காலடிகள் மீட்ட, இசை எழுப்பிய கம்பி போன்ற சிறுவழி எனலாம். இசைக்க சாத்தியமில்லாத ஒரு மண்வீணை, அதில் ஒரு மீட்ட முடியாத கம்பி, எக்கணமும் இல்லாதாகிவிடக்கூடிய ஒன்றின் நுண்மையை உணர்த்தும் படிமமாகவும் பொருள்கொள்கிறது. அவரவர் நடைவழிக்குத் தக்கபடி..

https://youtu.be/YtBke3ys2_U








Saturday, January 2, 2021

நில்லா உலகு



புவியில் இரவு (Night on Earth) என்னும் நெட்ப்ளிக்ஸ் ஆவணப்படத் தொடர் ஒன்றை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.  இதுவரையில் பதிவு செய்யச் சாத்தியமில்லாதிருந்த இரவுநேர உலகை, ஆழ்கடலின், அடர்கானகத்தின், உறைபனியின், நகர்வாழ்வின் இரவுலாவிகளை மற்றும் பல்வகையான இரவுலகின் காட்சிகளை அதிநவீன புகைப்படக்கருவிகளின் உதவிகொண்டு படம்பிடித்திருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு பகுதியுமே இதுவரை அறிந்திராத அரிய காட்சிகளை, தகவல்களை, அற்புதங்களைப் பதிவு செய்கிறது. 


இதில் நேற்று பார்த்த பகுதி, நகர்ப்புறங்களில் வாழும் உயிரினங்களைப் பற்றியது. மனிதர்கள் இப்புவியை ஒலியாலும் ஒளியாலும் நிரப்பி வைத்திருப்பது குறித்தும் அது ஏனைய உயிரினங்களை பாதிக்கும் விதங்களைக் குறித்தும் பேசியது . உலகெங்கும் நிகழும் புத்தாண்டு வானவேடிக்கையின் காணொளிகளை இணையத்தில் அப்போதுதான் பார்த்திருந்துவிட்டு இதைப் பார்த்தேன். அமெரிக்காவின் மான்ஹாட்டன் பகுதியில் நடைபெறும் சுதந்திர தின வானவேடிக்கை நிகழ்வுகள் கடல்வாழ் ஆமையின் வாழ்வை எவ்விதம் பாதிக்கிறது என்ற மறுபுறத்தை இதில் காண நேர்ந்தது. 



தாய்லாந்தின் உறக்கம் தொலைத்த குரங்குகளும், மும்பையில் நகருள் உலவித் திரியும் சிறுத்தையும், தென்னாப்பிரிக்காவில் தனது மூதாதையின் வழித்தடங்களில் தனது குடும்பத்தையே வழிநடத்தி அழைத்து வரும் மதங்கத்தலைவி இடையில் புதிதாய் முளைத்துவிட்ட நகரத்தைப் பார்த்து திகைப்பதும், நகரவாழ்வெனும் சந்தடியுள் நாம் விலங்குகளையும் எப்படி மாற்றியமைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம் எனச் சொன்னது.

24*7 எனப்படும் இருபத்துநான்கு மணிநேரமும் ஏழு நாட்களும் நில்லாமல் ஓடும் நிலையை அடையவே மானுடம் பெருமுயற்சி செய்து வருகிறது. நிலையாமை குறித்து சொல்லப்பட்ட 'நில்லா உலகு' இன்று தடையற்ற ஓட்டம் (Always On) என்ற மந்திரத்தை இடையறாது உச்சரிக்கிறது.

இன்று காலை கேட்ட ஒரு சம்பந்தர் தேவாரப்பதிகம் இப்பகுதியை மீண்டும் நினைவில் எழுப்பியது:

புலனைந்தும் பொறிகலங்கி நெறிமயங்கி அறிவு அழிந்திட்டு ஐம் மேலுந்தி
அலமந்த போதாக அஞ்சேல் என்று அருள் செய்வான் அமரும் கோயில்
வலம் வந்த மடவார்கள் நடமாட முழவதிர மழை என்று அஞ்சி
சிலமந்தி அலமந்து மரமேறி முகில் பார்க்கும் திருவையாறே


பாடலின் பொருள்: ஐம்புலன்களும் கலங்கி அறிவழிந்து நிலை தடுமாறிப் பதறும் காலத்தில் அஞ்சேல் என அருள்பவன் அமர்ந்திருக்கும் கோவில் ஐயாறு. அதைச் சுற்றி வலம் வரும் நடன மங்கையர் ஆட, முழவு எனும் தாளக்கருவி அதிர, அதை மழையின் வரவு அறிவிக்கும் இடியென்று அஞ்சி குரங்குகள் பதறி மரமேறி முகிலைப் பார்க்கும் திருவையாறு! என்ன ஒரு காட்சி! முழவொலியை இடி என்று அஞ்சி மரமேறுகின்றன குரங்குகள். ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முந்தைய ஒலி இடியோடு ஒப்பிடும் அளவில் இருந்திருக்கக்கூடும். இன்று நாம் எட்டுத் திக்கும் சிதறிப் பரப்பும் ஒலியையும் ஒளியையும் எதனோடு இணைத்துப் புரிந்து கொள்வது என்றறியாமல் திகைக்கிறதோ உயிர்க்குலம் எனத் தோன்றியது. ஆனால் அன்று முதல் விலங்குகளும் மனிதர்களின் போக்குகள் அனைத்துக்கும் தகவமைத்துக் கொண்டும் வருகின்றன. இயற்கையின் மாறுபாடுகள் மனிதனையும் தகவைமத்துக் கொள்ள வைத்துக் கொண்டுமிருக்கிறது.



அதே இணையத் தொடரில் சிங்கையின் நீர்நாய்கள் (Otters) குறித்தும், சிங்கை எவ்வண்ணம் விலங்குகளின் வாழ்வியலுக்கு உகந்த நகரமாக மாற்றம் கொண்டு வருகிறது என்றும் காட்டப்பட்டது. இந்த கோவிட் காலகட்டத்தில் அவ்வப்போது நீர்நாய்கள் சிங்கையின் சாலைகளில் கண்ணில்பட்டுக் கொண்டுமிருந்தன. மனித நடமாட்டமும் போக்குவரத்தும் சற்று மட்டுப்பட்டதன் விளைவான சிறு முன்னேற்றம். நீர்நாய் எனில் இது சாத்தியம், மும்பை போல சிறுத்தை உலவினால் என்ன செய்வதெனத் தெரியவில்லை.

அதிவேகமாக ஓடிக் கொண்டிருக்கும் மனிதனை 'நீயும் எனது ஒரு பகுதி'தான் எனக்கூறும் இயற்கையின் மொழி காதில் விழ ஆங்காங்கே நிதானமாக நின்று இளைப்பாற வேண்டி இருக்கிறது. சும்மா இருப்பதெப்படி என்பதைக்கூட இணையத்தில் தேடும் இப்புத்தியை நிறுத்துவதெக்காலம்!

Tuesday, December 29, 2020

2020-2021

2020 - இந்த ஆண்டு சென்ற ஆண்டென மாற இன்னும் சில தினங்களே இருக்கின்றன. 2000க்குப் பிறகு 2020 வாழ்க்கையில் இது ஒரு முக்கியமான வருடமாக இருக்கும் என்று வெகு நாட்களாக எண்ணிக் கொண்டிருந்தேன்.  முக்கியமான ஆண்டுதான், யாருமே எண்ணியிராத வகையில் உலகில் அனைவரது கவனத்தையும் ஈர்த்த ஆண்டு, நம் வாழ்க்கை முறையையே மாற்றி அமைத்திருக்கும் வருடம். கணினிகளும் கைபேசிகளும் இணைய இணைப்புகளும், இணைய வழிக் காணொளிகளும், கூடுகைகளும் வாழ்வில் இத்தனை இன்றியமையாததாகும் என்று யாரும் கற்பனை செய்திருக்க இயலாது. 


பல நிறுவனங்களில் வெகு காலமாகத் திட்டமிடப்பட்டு பல நிலைகளில் செயல்படுத்த முயற்சிக்கப்பட்டு மிகுந்த தயக்கங்கள் காட்டப்பட்டு வந்த இணைய வழி வேலை முறைமையையும் அதற்கான செயல் திட்டங்களையும் ஒரு சில நாட்களில் கட்டாயமாக்கி நடைமுறைக்கு கொண்டு வந்தது இந்த கோவிட். இதில் மிக அதிகமான சவால்களும் நிறைந்தே இருக்கின்றன. அலுவலக நேரத்துக்கும் தனிப்பட்ட நேரத்துக்குமான எல்லைக்கோடுகளை அனேகமாக அழித்து விட்டது இச்சூழல். எனில் இதுவே எல்லையென்று வரையறை செய்ய முயற்சித்து அதில் ஓரளவேனும் புரிந்துணர்வு ஏற்பட்டு விட்டால் மிக நேர்த்தியாக நமது நேரத்தை வேறு விஷயங்களுக்கு அளிப்பதற்கும் இந்த வருடம் ஒரு வாய்ப்பு ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது. 


வெளி நிலப் பயணங்களை அனேகமாக இல்லையென்றே ஆக்கி விட்ட ஆண்டு. அதனாலேயே சிங்கையிலேயே இதுவரை நான் சென்று பார்த்திராத பகுதிகள் கண்ணில் படத்துவங்கின. பல இடங்களுக்கு காலை மாலை நடைகளில் சென்று வருகிறேன். மற்றபடி இந்த வருடத்தின் முதல் மூன்று மாதங்களில் மூன்று முறை இந்தியாவுக்கு வந்து திரும்பியதே இவ்வருடத்தின் பயணங்கள். மேகாலயா பயணம் நிறைவளித்த ஒன்று. மார்ச் 12ஆம் தேதிக்குப் பிறகு வீடே அலுவலகமாகியது. இன்னும் தொடர்கிறது. 


சென்ற சில வருடங்களாக அநேகமாக இரு மாதங்களுக்கு ஒரு முறையேனும் பயணம் என்று பழகி விட்ட மனது, முதலில் சற்று பதைபதைத்தது. வீடடங்கு துவங்கியதுமே ஆசிரியர் ஜெயமோகன் தளத்தில் நூறு நாட்களில் நூறு சிறுகதைகள் எழுதி அன்றாடம் வெளிவந்ததால், அகம் முற்றிலும்  இருளில் மூழ்கி விடாது இக்கதைகள் வெளிச்சம் பாய்ச்சியது. அது தக்க நேரத்தில் வந்த ஒரு நல்லாசி, ஒரு நல்ல வழிகாட்டிக் குறிப்பு. அக்கதைகளின் சாரம் மட்டுமன்றி, இந்த நாட்கள், இது போன்ற ஒரு தருணம் எவ்வளவு பெரிய வாய்ப்பு என்பதும் உரைத்தது.  இவ்வளவு முழுமையாக காலம் கையில் இருக்கையில் ஒவ்வொரு நாளும் ஏதோ ஒன்றை அறிந்து கொள்வதற்கும் தன்னளவில் ஏதோ ஒன்றை நோக்கி பயணம் செய்து கொண்டே இருப்பதும் எவ்வளவு பெரிய வாய்ப்பு என்று தோன்றியதும் மனம் விடுதலை கொண்டுவிட்டது. வீடுறைந்த இந்த ஒன்பது மாதங்கள் வேறொரு விதத்தில் அருங்கொடையாகத் தோன்றியது. ஒவ்வொரு நாளும் செய்வதற்கும், வாசிப்பதற்கும், கற்றுக்கொள்வதற்கும் நீண்ட பட்டியலே இருப்பது கண்ணுக்குப் புலப்பட்டது.  அதன் பிறகு நாட்கள் சிறகு கொண்டு பறந்து சென்று கொண்டிருக்கின்றன. 


இந்த ஒரு வருடத்தில் வாசித்த பக்கங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்திருக்கிறது. அலுவலகம் செல்வதும் வருவதுமான பயண நேரங்களும் அவற்றுக்கான ஆயத்த நேரங்களும் மிச்சமாயின.ஏறக்குறைய மூன்றரை  மாதங்களில் இரவு பகலாக வெண்முரசின் 26 நூல்களையும் ஒரே மூச்சில் ஒரு மீள்வாசிப்பு செய்து வாசித்து முடிக்க நேரம் கிடைத்தது. ஒவ்வொரு நாளும் ஐந்து முதல் ஆறு மணிநேரமும் வாரயிறுதி நாட்களில் பத்து முதல் பன்னிரண்டு மணிநேரமும் கிடைத்தது. ஒவ்வொரு நாளும் இருநூறு முதல் முன்னூறு பக்கங்கள் படித்துவிடக்கூடியவர்களுக்கு நூறு நாட்களில் வெண்முரசு மீள்வாசிப்பு செய்ய முடியும். இதில் முக்கியமான விஷயம் இது மீள்வாசிப்பு என்பது. முதல் முறை வாசிப்பதற்கான மனநிலையும் அந்த வாசிப்பும் வேறுவகையானது. கதையின் வேகத்திலேயே இழுத்து செல்லப்பட்ட நிலை ஒவ்வொரு நாளும் விடியலில் வாசித்த முதற்சுவை. அதிலேயே தோய்ந்து ஒவ்வொரு பகுதியையும் ஒவ்வொரு வரியையும் மீண்டும் மீண்டும் சுவைத்து ரசித்துக் கிடந்தது/கிடப்பது மற்றொரு சுவை. அதன் பிறகும் நண்பர்கள் எழுதிய கடிதம் கண்டோ, அல்லது நினைவில் தோன்றும் ஏதோ ஒரு பகுதியை மீண்டும் கவனித்து வாசிக்க என்றோ கணக்கற்ற முறை அங்குமிங்குமாக வாசித்தவற்றுக்கு கணக்கு வைக்க இயலாது. அதன் பிறகே இந்த முழுமுற்றான மீள்வாசிப்பு சாத்தியமாகிறது. அப்போதும் அந்த உலகம் அவ்வப்போது முழுமையாக கனவுகளுக்குள் உள்ளிழுத்து விடுவதையும், ஒற்றை ஒரு வரி மனதில் சிக்கிக் கொண்டு அதுவே அந்நாளாகிப் போவதையும் தடுக்க முடியாது போகிறது.


இமயத்தில் பல தினங்கள் பயணம் செய்து விட்டு அதன் சிகரங்களையும் தாழ்வரைகளையும், ரகசியமாய் ஓடும் நீர்பெருக்குகளையும் நாட்கணக்கில் பார்த்து அதன் மடியிலேயே கிடந்து விட்டு கிளம்பிய பிறகு, அங்கிருந்து கிளம்பும் போது விமானத்தில் இருந்து கண்நிறைத்துக் கிடக்கும் பெருவெளியாக இமயம் தெரியும் ஒரு தருணம் உண்டு. அதன் அத்தனை நுண்ணிய அழகுகளையும் மறைத்துக் கொண்டு தனது பேரிருப்பையே ஒரு தரிசனமாக அருளும் ஒரு கணப்பொழுது. அதுபோன்ற ஒரு உச்சம் தரும் வாசிப்பு இது. வேறு எந்த விதமான சிதறல்களும் இன்றி, கனவும் நனவுமென வெண்முரசில் மூழ்கியிருந்த அந்த நூற்று சொச்சம் நாட்கள் இந்த ஆண்டின் முக்கியமான தினங்கள். சிங்கையும் நண்பர்கள் வீட்டுக்குக் கூட எங்கும் செல்லக்கூடாதென கதவுகளை இறுக மூடியிருந்த தினங்கள் அவை. அவையே வரமாக மாறின.


அதன் பிறகு வந்த அடுத்த மூன்று மாதங்களும் மீண்டும் வெண்முரசில்தான் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தேன். வெண்முரசின் நிலச்சித்தரிப்புகள் குறித்த குறிப்புகளுக்காக குறுக்கும் நெடுக்குமாக, மீண்டும் மீண்டும் வெண்முரசின் நிலங்களுக்குப் பயணம் செய்துகொண்டிருந்த அந்த மூன்று மாதங்கள் மகத்தானவை.  இந்தக் கட்டுரைக்கான குறிப்புக்கள் எடுக்கவெனத் தொடங்கிய மீள்வாசிப்பு அந்த நோக்கத்தை விடுத்து முற்றாக எண்ணத்தை ஆக்கிரமித்துக் கொள்ளவே, ஆங்காங்கே நிலங்கள் பற்றிய குறிப்புகள் வரும் அத்தியாய எண்களை மட்டுமே ஓரளவு குறிப்பெடுத்திருந்தேன். அதனால் செப்டம்பரில் துவங்கி மீண்டும் கட்டுரைக்கான முனை குவிக்கப்பட்ட வாசிப்பு துவங்கியது. பீஷ்மருடனும், அர்ஜுனனுடனும், சிகண்டியுடனும், பூரிசிரவஸுடனும், சாத்யகியுடனும், இளநாகனுடனும், சண்டனுடனும்,  இந்தியப் பெருநிலத்தை மீண்டும் மீண்டும் நடந்து பார்த்துக்கொண்டே இருந்தேன். உலகின் கதவுகள் திறந்திருந்தால் கூட நான் செல்லச் சாத்தியப்பட்டிருக்காத நிலவெளிகளில், பாலைகளில், பனிமலைகளில், ஆழ்கடல்களில் அலைந்து திரிந்த உணர்வு. எனவே 2020 என்னளவில் மாபெரும் பயணங்களில் ஈடுபட்ட நிறைவையே தந்திருக்கிறது.    


கதவுகள் திறப்பதும் அடைந்து கிடப்பதும் முக்கியமாக மனதளவில்தான் என்று உணர்த்திய வருடம் 2020. காணவேண்டிய நண்பர்களின் முகங்களும் செல்லவேண்டிய இடங்களின் பட்டியலும், அதற்கான திட்டங்களும் மனதில் நிறைந்திருக்கின்றன. எனில் துலாத்தட்டில் ஏக்கங்களை நிகர் செய்கின்றன கனவுகள். 2021-ம் செயலூக்கம் நிறைந்த ஒரு மனநிலையை அனைவருக்கும் அருளட்டும்.   


2020-ல் வாசித்தவை:

1. டாக்டர் ஷிவாகோ - போரிஸ் பாஸ்டர்நாக்

2. பகடையாட்டம் - யுவன் சந்திரசேகர்

3. நொடி நேர அரைவட்டம் - கல்யாண்ஜி

4. வாடாமல்லி - சு.சமுத்திரம்

5. சாயாவனம் - சா.கந்தசாமி

6. கடல்புரத்தில் - வண்ணநிலவன்

7. எஞ்சும் சொற்கள் - சுரேஷ் பிரதீப்

8. ஒளி - சுசித்ரா

9. கொற்றவை - ஜெயமோகன்

10. ஊர்சுற்றி - யுவன் சந்திரசேகர்

11. அலகில் அலகு - வேணு வேட்ராயன்

12. பாலை நிலப் பயணம் - செல்வேந்திரன்

13. வயல்காட்டு இசக்கி - அ.கா.பெருமாள்

14. முதலியார் ஓலைகள் - அ.கா.பெருமாள்

15. சடங்கில் கரைந்த கலைகள் - அ.கா.பெருமாள்

16. தென்குமரியின் சரித்திரம் - அ.கா.பெருமாள்

17. கி.ராஜநாராயணன் கதைகள்

18. பிஞ்சுகள் - கி.ரா

19. கல்மலர் - சுநீல் கிருஷ்ணன்

20. தாடகை மலையடிவாரத்தில் ஒருவர் - ஜெயமோகன்

21. Journey to Lhasa and central Tibet - Sarat Chandra Das

22. பின்நவீனத்துவவாதியின் மனைவி - சுரேஷ்குமார் இந்திரஜித்

23. பிண்ணனிப் பாடகர் - சுரேஷ்குமார் இந்திரஜித்

24. பாரதி நினைவுகள் - யதுகிரி அம்மாள்

25. நூறு நிலங்களின் மலை - ஜெயமோகன்

26. இடபம் - பா.கண்மணி

27. கங்காபுரம் - அ.வெண்ணிலா

28. முன்சுவடுகள் - ஜெயமோகன்

29. புதுமைப்பித்தன் வரலாறு - தொ.மு.சி.ரகுநாதன் (வாசிப்பில்)

30. வெண்முரசு (26 புத்தகங்கள் மீள்வாசிப்பு) - ஜெயமோகன்

• முதற்கனல்

• மழைப்பாடல்

• வண்ணக்கடல்

• நீலம்

• பிரயாகை

• வெண்முகில் நகரம்

• இந்திரநீலம்

• காண்டீபம்

• வெய்யோன்

• பன்னிரு படைக்களம்

• சொல்வளர்காடு

• மாமலர்

• கிராதம்

• நீர்க்கோலம்

• எழுதழல்

• குருதிச்சாரல்

• இமைக்கணம்

• செந்நா வேங்கை

• திசைதேர் வெள்ளம்

• கார்கடல்

• இருட்கனி

• தீயின் எடை

• நீர்ச்சுடர்

• களிற்றியானை நிரை

• கல்பொருசிறுநுரை

• முதலாவிண்